வெள்ளி, 19 செப்டம்பர், 2014

பிராமணன் என்றால் யார்?

பிராமணன் என்றால் யார்?
ஹிந்து மதத்தை குறைசாற்றும் குருடர்களுக்கு எப்பவும் தெரிவது இந்த பிராமணன். அவர்களுக்கு தெரிந்தவரை பிராமணன் என்றால் அவர்களுக்கு தனி சலுகைகள் உண்டு அவர்கள்தாம் நம்மை ஆளுகிறார்கள் என்று கற்பனை கோட்டை அவர்களை சூழ்ந்து கொண்டு உள்ளது. ஆனால் பாவம் நாம் என்னதான் பிராமணன் யார் என்று சொன்னாலும் கூட அவர்களுக்கு அது விளங்காது, இருந்தாலும் நம் மதத்தினரே சில பேர் பிராமணர்களை வெறுக்கிறார்கள், காரணம் அவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் என்று அவர்கள் நினைத்துகொண்டார்கள். பிராமணன் என்றால் யார் என்று நம் வேதங்கள் சொல்வதை பார்ப்போம்.
சாம வேதம்….….வஜ்ரஸுசிகோபநிஷத்து
ஸ்லோகம்1.இந்த உபநிஷத்து அக்ஞானத்தை அகற்றும் சாஸ்த்திரம்
ஸ்லோகம் 2.பிராம்மணர் சத்திரியர் வைசியர் சூத்திர் என்று நான்கு வர்ணங்கள் உள்ளன.அவற்றுள் பிராம்மணன் என்றால் யார்? ஜீவனா?,தேகமா? ஜாதியா? ஞானமா? கர்மமா? தர்மமா?
ஸ்லோகம் 3.முதலில் ஜீவன் பிராம்மணன் என்றால் அது ஒவ்வாது.சென்றதும் வரப்போவதுமான பல தேகங்களில் ஜீவன் ஒரே வடிவாயிருப்பதாலும்.ஒருவனேயானாலும் கர்ம வசத்தால் பல உடல்கள் ஏற்படுவதாலும்,எல்லா உடல்களிலும் ஜீவன் ஒரே மாதிரி இருப்பதாலும் ஜீவன் பிராம்மணன் இல்லை.
ஸ்லோகம் 4.உடல் பிராம்மணன் என்றால் அதுவும் பொருந்தாது.அனைத்து சாதியினருக்கும் உடல் ஒரே மாதிரி இருக்கிறது.உடலில் வெள்ளை,சிவப்பு,மஞ்சள்,கருப்பு என பல நிறங்கள் இருந்தாலும் உடல் பிராம்மணன் இல்லை.
ஸ்லோகம் 5.பிறப்பின் அடிப்படையில் வரும் ஜாதியினால் ஒருவன் பிராம்மணனா என்றால் அதுவும் இல்லை. ருஷ்யசிருங்கர், கௌசிகர், ஜாம்புகர்,வால்மீகி,வியாசர்,கௌதமர்,வஸிஸ்டர்,அகத்தியர் போன்ற பல ரிஷிகள் பிராம்மண குலத்தில் பிறக்கவில்லை.ஆகையால் பிறப்பின் அடிப்படையில் ஒருவன் பிராம்மணன் இல்லை.
ஸ்லோகம் 6.அறிவால் பிராம்மணன் என்றால் அதுவும் பொருந்தாது,அனைத்து சாதியிலும் அறிவாளிகள் இருக்கிறார்கள்.ஆகையால் அறிவால் பிராம்மணன் என்பதும் இல்லை.
ஸ்லோகம் 7.கர்மத்தால் பிராம்மணன் என்றால் அதுவும் இல்லை.எல்லா உயிர்களுக்கும் பிராரப்தம்,ஸஞ்சிதம்,ஆகாமி என்ற கர்மங்கள் பொதுவாக காணப்படுவதால் பூர்வ கருமத்தின் விளைவால் ஜனங்கள் கிரியைகளைச் செய்கிறார்கள்.ஆகையால் கர்மத்தாலும் பிராம்மணர்கள் இல்லை.
ஸ்லோகம் 8.தானங்கள் வழங்குவதால் பிராம்மணர்கள் என்றால் அதுவும் இல்லை.சத்திரிய முதலான பிற ஜாதியினரும் தானங்கள் செய்கிறார்கள்
ஸ்லோகம் 9.அப்படியானால் யார் தான் பிராம்மணன்.எவனொருவன் இரண்டற்ற சச்சிதானந்த ஸ்வரூபனாகவும் ஜாதி,குணம்,கிரியை அற்றதும்,பிறப்பு முதலான நிலைகள் இல்லாதவனாகவும் ,ஸத்யம் ஞானம் அனந்தம் என்ற ஸ்வரூபமாகவும்,தான் நிர்விகல்பமாகவும்,எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் உள்ளே நின்று இயங்குவதாயும் சமம்,தமம்,உள்ளவன் விருப்பு வெறுப்பு அற்றவன்,ஆசை மோகம் முதலியவை இல்லாமல் அகங்காரம் விட்டவன்.இவனே பிராம்மணன்.இவனே பிராம்மணன் என்பது சுருதி,ஸ்மிருதி,புராண,இதிகாசங்களின் கருத்து.இதற்கு புறம்பாக பிராம்மணத்தன்மை இல்லவே இல்லை.ஸச்சிதானந்தமானதும் இரண்டற்றதுமான பிரம்மமாக ஆத்மாவை உணரவேண்டும். ஸச்சிதானந்தமானதும் இரண்டற்றதுமான பிரம்மமாக ஆத்மாவை உணரவேண்டும். அவனே பிராமணன். இது வேத வாக்கு..
ஹிந்துக்களே நாமும் உண்மை பிராமணனாக இருக்க வேண்டும். அதுதான் நமது லட்சியம். அது தான் சனாதன தர்மத்தின் அறுதி உண்மை

ஆன்ம விசாரம்


ஆன்ம விசாரம்
===================
ஆன்மாவை காண முடியாது. ஆனால் உணரலாம். நல்ல தெய்வீக சிந்தனைகள் , பகவத் நாம ஸ்மரணம் சத் சங்கம் பூர்வ புண்யம் எல்லாம் வாய்க்கும் பொழுது ஒருவருக்கு இதைப்பற்றி உணரும் வாய்ப்பு அமையும்.
இதில் அத்வைதம் ஆத்மா ஒன்றே என்று சொல்லும். மற்றவை ஆன்மா பல என்ற நிலயை சொல்லும். இந்த பயிற்ச்சிகளுக்கு இந்த கேள்விகள தேவையில்லை. நாளடைவில் அதுவாக புரிகிற அனுபூதி வாய்க்கும்.
பிராணாயாம்ம் மிக முக்கியமான பயிர்ச்சியாகும்.
சரியான பூரக கும்பக ரேசகங்களை கால அளவுப்படி செய்து வரும் சாதகனுக்கு நல்ல ஆற்றல் சித்திக்கும்.பிராணாயாம்ம் செய்யும் பொழுது மூல பந்தம் செய்வது அவசியம். அபான்னையும் மேலேற்றி பிரான்னை சந்திக்க வைக்கும். இடையறாத பயிற்சியால் சுழுமுனையில் பிராணனை சேர்க்கும் பொழுது பிராணாயாம்ம் சித்தி ஆகும். மித உணவும் சாத்வீக உணவும் அவசியம். காய் கனிகள் கீரை வகைகள் சேர்க்கலாம். பாலும் தயிரும் சேர்ப்பது நலம். இரவில் தயிர் சேர்க்க கூடாது.
ஆன்மா உடலில் தரிக்கும் இடங்கள் முப்பது.இவற்றின் மூலாம் நாம் ஆன்ம பிராபவத்தை உணர முடியும்.
1, கபாலத்தில் பிரம்மரந்தரம்-உள்:ளொளியால் பிரம்ம ஞானம் உதித்து ஸ்தித பிர்க்ஞை நிலையை அடைய செய்வது.உயர்ந்த ஞானத்தின் நிலை இது.
2. சத்யம்-உச்சந்தலைக்கும் புருவ மத்திக்கும் நடுவில் இருப்பது. இது பயிலும் ஸ்தானத்தில் உறைவிடம்
3.ஆக்ஞை-புருவ மத்தி-தேஜஸின் உறைவிடம்.
4.தப:-ஸ்திரதன்மை விளையுமிடம். 3க்கும் 5 க்கும் இடையில்.
5.ஜீவன சக்கிரம்-மூக்கின் மூலஸ்தானம்.கட்டமைந்தெழிலை விளைவிக்கும் ஒஜஸ் உதிக்குமிடம்
6.ஜன:உற்சாகம் உதிக்கும் இடம்.5க்கும் 7க்கும் நடுவில்.
7.விசுத்தி- கண்டம்.தூய்மையின் பிறப்பிடம்
8.மஹ: அச்சமின்மையையும் துணிவையும் தருமிடம்.7க்கும் 9க்கும் நடுவிலிருப்பது.
9.அனாகதம்-இங்கு உள்ளொலி கேட்கப்படும் பொழுது தெய்வ தரிசனகள் நிகழும். பரம் ஆன்ந்த அனுபவத்தின் ஆரம்பம்.இறையின் மீது பற்றை அதிகரிக்க செய்யுமிடம்!
10.ஸ்வ: உடல் அனைத்துக்கும் நலம் விளைவிக்குமிடம்-9க்கும் 11க்கும் இடையில்.
11.மணிபூரகம்-நாபிகமலம்-பொறுமை ஆற்றல் சாமர்த்தியம் தருவது.
12.புவ: நோயற்ற தன்மை சித்திக்கும் இடம். 11க்கும் 13க்கும் நடுப்பட்ட்து.
13.ஸ்வாதிஷ்டானம்-வீர்யதுக்கான இடம்.
14.பூ: சத்வ சுத்தி உண்டாகும் இடம். 13க்கும் 15க்கும் நடுவில்.
15. மூலாதாரம்-குல சஹஸ்ராரம். அகண்ட பிரம்மசர்யம்-ஊர்தவ்ரேதஸ்-வலிமை ஏற்படும்
16.போதம்-மூளையின் மேற்கு பாகத்தில் இருப்பது.இதன் ஒளியால் புத்தி நேர் பாதையில் செல்லும்
17.மேதா-சிறு மூளையில் இருப்பது. விஞ்ஞான நுட்பங்களை அறிய வைப்பது
18.சரஸ்வதி-16ம் 17ம் கூடுமிடம். இது ஒளிரும் பொழுது வாக் வசமாகும்.
19.அமுர்தம்-மூளையில் சுரக்கும் திரவம்
20-ஜோதிஸ்-நெற்றி-வாழ்வில் ஜோதி ஏற்படுவது இதனால்
21 மனம்-இருதயத்தில் உள்ளது
22-சித்தம்-மனத்தின் அகத்தே இருப்பது
23.ஆத்ம ஸ்தானம்-சித்த்த்தினுள் ஆன்ம ஒளி திகழ திகழ ஆன்மா இருதயத்திலிருந்து பிரம்மரந்திரம் வரை ஏறி செல்வது
24.திருஷ்டி-கண்ணில் உள்ளது. தெய்வீக பார்வை தருவது.
25.ஸ்ருதி-காதில் உள்ளது-நல்ல தெய்வீக ஒலிகளை கேட்க வைக்கும்
26.பிராணன்-இது ஒளிர்வதால் நீண்ட ஆயுள்
27ஸ்வரம்-நாக்கிலும் கழுத்திலுமுள்ளது. இனிய குரல் வளம் ஏற்படும்.
த்வனியில் கம்பீரமும் பெரும் ஆகர்ஷணமும் சித்திக்கும்.
28.ஸ்பர்சம்-தோலிலுள்ளது.இதன் உள்ளொளியால் தெய்வீக ஸ்பரிசமும் பற்றட்ர தன்மையும் விளங்கும்.
29.அக்னி-வயிற்றில்-சமத்துவ தன்மை எழில் விளங்கும்
30.குண்டலினி-முதுகு தண்டின் கீழ் மூலாதாரத்தில் உள்ளது. மூன்றரை அடி நீளத்தில் பாம்பு போல தன் வாலை கவ்வியபடி துயிலில் இருப்பது.இது விழித்தெழத்தான் பிராணாயாம்ம் மற்ற தீக்ஷிகள் எல்லாம். இது வேலை செய்யும் பொழுது பேரொளியுடன் விளங்க வைக்கும்.

வியாழன், 18 செப்டம்பர், 2014

ஆண்டாள்


ஆண்டாளின் தோற்றமும் வாழ்க்கையும்

ஒரு குழந்தையாக, ஆண்டாள், துளசிச் செடியின் கீழ் கிடந்தபோது, மதுரைக்கு அண்மையிலுள்ள ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் என்னும் ஊரில் வசித்துவந்த விஷ்ணுசித்தர் (பெரியாழ்வார்) என்னும் அந்தணர் ஒருவரால் கண்டெடுக்கப்பட்டாள். இவ்வந்தணர் திருவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் கோவிலுக்கு மலர்கள் கொய்து கொடுப்பதைத் தமது கடமையாகக் கொண்டவர். தனக்கெனக் குடும்பம் எதுவும் இல்லாதிருந்த நிலையிலும், குழந்தை தனக்கு இறைவனால் வழங்கப்பட்ட கொடை எனக் கருதி வளர்த்து வரலானார். அவர் அக்குழந்தைக்கு இட்ட பெயர் கோதை.

இளம் வயதிலேயே சமயம், தமிழ் என்பன தொடர்பில் தனக்குத் தெரிந்த அனைத்தையுமே விஷ்ணுசித்தர் கோதைக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தார். இதனால் கோதை, இளம் வயதிலேயே கண்ணன் மீது மிகுந்த பக்தியுணர்வு கொண்டவராயும், தமிழில் நல்ல திறமை கொண்டவராகவும் இருந்தார். சிறு வயதிலேயே கண்ணன் மீதிருந்த அளவற்ற அன்பு காரணமாக அவனையே மணம் செய்துகொள்ள வேண்டுமென்ற எண்ணத்தையும் வளர்த்துக்கொண்டார். தன்னைக் கண்ணனின் மணப்பெண்ணாக நினைத்துப் பாவனை செய்துவந்தார். கோயிலில் இறைவனுக்கு அணிவிப்பதற்காக விஷ்ணுசித்தர் தொடுத்து வைத்திருக்கும் மாலைகளை ஒவ்வொரு நாளும் அவருக்குத் தெரியாமல் தான் அணிந்து கண்ணனுக்கு ஏற்றவளாக தானிருக்கிறோமா என்று கண்ணாடியில் பார்த்து மகிழ்ந்து பின்னர் திரும்பவும் கொண்டுபோய் வைத்துவந்தார். இதனால் கோதை சூடிய மாலைகளே இறைவனுக்கும் சூடப்பட்டன. ஒருநாள் இதனை அறிந்து கொண்ட விஷ்ணுசித்தர் கோதையைக் கடிந்துகொண்டார். அவள் சூடிய மாலையை ஒதுக்கிவிட்டுப் புதிய மாலை தொடுத்து இறைவனுக்கு அணிவித்தார். அன்றிரவு இறைவன் அவரது கனவில் தோன்றி கோதை அணிந்த மாலைகளே தனக்குப் உகப்பானவை எனவும் அவற்றையே தனக்குச் சூடவேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டார். இதனாலேயே "சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி" என்றும் இறைவனையே ஆண்டவள் என்ற பொருளில் ஆண்டாள் என்றும் போற்றப்படுகிறார்.

கோதை மண வயதடைந்த பின்னர் அவளுக்காக ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட திருமண ஏற்பாடுகளை மறுத்து, திருவரங்கம் (ஸ்ரீரங்கம்) கோயிலில் உறையும் இறைவனையே மணப்பதென்று பிடிவாதமாக இருந்தார். என்ன செய்வதென்று அறியாது கவலையுடனிருந்த விஷ்ணுசித்தருடைய கனவில் தோன்றிய இறைவன், கோதையை மணப்பெண்ணாக அலங்கரித்து திருவரங்கம் கோயிலுக்கு அழைத்துவருமாறு பணித்தார். குறித்த நாளன்று கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட கோதை, கருவறைக்குள் சென்று இறைவனுடன் கலந்துவிட்டாள் என்பது ஆண்டாள் வரலாறு.

ஆண்டாள் பாடல்கள்

ஆண்டாள் தனது 15ஆம் வயதில் இறைவனுடன் இரண்டறக் கலப்பதற்கு முன் திருப்பாவை, நாச்சியார் திருமொழி என்னும் இரண்டு நூல்களை இயற்றியுள்ளார்.இவ்விரு நூல்களும் அதன் இலக்கிய செழுமைக்கும், தத்துவம்,பக்தி ஆகியவற்றிக்காக மிகுந்து போற்றப்படுகின்றது.

இவரது முதல் படைப்பான திருப்பாவை 30 பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது. இத் திருப்பாவையில் ஆண்டாள் தன்னை ஆயர்பாடியில் வாழும் கோபிகையாக நினைத்துக் கொண்டு பாடப்பெற்ற பாட்டுகளின் தொகுப்பாகும்.

இவரது இரண்டாவது படைப்பான நாச்சியார் திருமொழி 143 பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது.இறைவனை நினைத்துருகிப்பாடும் காதல்ரசம் மிகு பாடல்களின் தொகுப்பாக காணப்படுகின்றது.இது வடமொழியில் எழுதப்பட்ட ஜெயதேவரின் கீத கோவிந்தம் எனும் நூலினை ஒத்ததன்மை உடையதாக காணப்படுகின்றது.கண்ணனை மணமுடிப்பதாக ஆண்டாள் பாடியுள்ள நாச்சியார் திருமொழியில் உள்ள ’வாரணமாயிரம்’ புகழ் பெற்றது[1]

ஆண்டாளின் இவ்விரு படைப்புகளும் குறிப்பாக திருப்பாவை நாட்டின் (தென்கலை மற்றும் வடகலை பின்பற்றும்) அனைத்து வைணவதலங்களிலும் வைணவர்களின் இல்லங்களிலும் தினந்தோறும் ஓதப்பட்டுவருகின்றது. மேலும் வைணவதலங்களில் நடைபெறும் முக்கிய விழாக்களிலாயினும் வைணவர்களின் இல்லவிழாவாயினும் வடமொழி மறைகளுக்கு நிகராக தவறாமல் ஓதப்படுகின்றது.

 

வேடன் குகனின் அன்பு


வேடன் குகனின்  அன்பு
 
இப்பகுதியால் குகன் கொண்டு வந்த பொருள்கள் தேன், மீன் மட்டுமல்ல, உயர்ந்த அன்பினையும் கொண்டு
வந்துள்ளான் என்பதனை அறிய முடிகிறது.
இராமன், மூத்தவர்களாகிய முனிவர்களை நோக்கிப் புன்னகைத்து விட்டு, “குகனே ! நீ அன்போடும்
பக்தியோடும் கொண்டு வந்த தேனும், மீனும் மிகவும் அருமையானவை. அமுதத்தைக் காட்டிலும்
சிறந்தவை. இவையெல்லாம் எம்மைப் போன்றவர் ஏற்கத் தக்கவையே. ஆதலால் நாம் அவற்றை இனிதாக
உண்டவர்போல் ஆனோம்" என்று குகனிடம் கூறினான்.
அரியதாம் உவப்ப உள்ளத்து அன்பினால் அமைந்த காதல்
தெரிதரக் கொணர்ந்த என்றால் அமிழ்தினும் சீர்த்த அன்றே
பரிவினின் தழீஇய என்னின் பவித்திரம் எம்ம னோர்க்கும்
உரியன இனிதின் நாமும் உண்டனெம் அன்றோ என்றான்
(கங்கைப் படலம் 42)
இப்பகுதியால் உயர்ந்தவர்களிடத்தில் நாம் கொடுக்கும் பரிசுப் பொருள்கள் (தேன், மீன்)
பெரிதல்ல, அவர்களிடத்தில் காட்டும் மதிப்பும் மரியாதையுமே பெரிது என்னும் பண்பினைக்
குகன் வாயிலாக அறிய முடிகிறது. உண்ணத்தகாத பொருளாயினும் அன்போடு தந்தால் பெரியோர்கள்
ஏற்றல் வேண்டும் என்பதை இராமனின் பெருந்தன்மையால் அறியலாம்.
நாளைவா என்னல்
இராமன், குகனை நோக்கி, "நாம் இன்று தவச் சாலையில் தங்கி, நாளை கங்கையைக் கடப்போம்.
எனவே நீ, அன்பு நிறைந்த நின் சுற்றத்தாரோடு இங்கிருந்து சென்று, உன்னுடைய நகரத்திலே
உவகையோடு இனிதாகத் தங்கி, விடியற் காலை நாங்கள் ஏறிச் செல்வதற்குரிய ஓடத்துடன் இங்கே
வருக!" என்றான்.
பொங்கும்நின் சுற்றத் தோடும் போய்உவந்து இனிதுன் ஊரில்
தங்கிநீ நாவா யோடும் சாருதி விடியல் என்றான்
 
 
 
ராமர் -- குகன் ! நட்பு
 
ராமர் காட்டுக்கு வந்ததும் முதமுதல்ல அவரைச் சந்திச்சது குகன். வேடனான குகனும், அரச குமாரரான ராமரும் முதல் சந்திப்பிலேயே சாதி பாகுபாடு இல்லாம இணைஞ்சிட்டாங்க. அந்த சந்திப்பின்போது குகன் தேனையும், மீனையும் ராமருக்கு கொடுத்தான் .
அப்போ மத்தவங்க, " ராஜகுமாரனான ராமருக்கு நீ மீனையும், தேனையும் கொடுத்ததில் என்ன பெருமை ? எத்தனையோ உயர்ந்த விருந்தை உண்டவராயிறே ராமர்" னாங்க .
அப்போ குகன், " சாதாரண வேடனான நான் கொடுத்த இந்த பொருட்களில் மற்றவர்களுக்குப் புரியாத உட்பொருள் உண்டு. அதைப் புரிந்து ஏற்றுக் கொண்டார் ராமர்." னான் .
" என்ன? "ன்னு பதில் கேள்வி வர, குகன் மூலமா கம்பர் எப்படி சமாளிக்கிறாருன்னு பாருங்க .
" தேன் உயர்ந்த மலையில் உள்ள மரத்தின் உச்சியில் கிடைப்பது. மீன் கடலின் ஆழத்தில் கிடைப்பது. எங்கள் நட்பு கடலின் ஆழம் போன்று இதய ஆழத்தில் இடம் பெற்றால் அது மலையைப் போல் உயர்ந்ததாக இருக்கும் என்பதே உட்பொருள்" னான் .
' இதைவிட ஆழமில்லை என்றும் இதைவிட உயர்ந்ததில்லை என்றும் போற்றும்படி அமைவது நட்பு '.
 

முருகன் தமிழ்க் கடவுள்


.முருகன் தமிழ்க் கடவுள்.


முருகன் எனும் தமிழ் கடவுள் தமிழ் நாட்டில் மட்டும் அல்ல இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் சமிஸ்கிருத மொழிப் பெயரான கார்த்திகேயர், சுப்பிரமணியர் மற்றும் ஸ்கந்தன் என்றும் வணங்கப்பட்டு வந்துள்ளார். கார்த்திகைப் பெண்கள் அறுவர் பாலுண்டு வளர்ந்ததால் கார்த்திகேயன் (வடநாட்டினர் அறிந்த பெயர் இதுவேயாகும்).


முருகனே தமிழ் மொழியை முதன் முதலில் அறிவுறுத்தினான் என்பது வரலாறு. மேலும் சிவபிரானுக்குப் பிரணவப் பொருளைத் தமிழிலேயே முருகன் உபதேசித்தான். சங்ககாலத்திற்கு முன்பிருந்தே குறிஞ்சிக் கடவுளான முருகன் தமிழ் மக்களை ஆண்டு வந்திருக்கின்றான். மலை மீது கோவில் கொண்டுள்ள  முருகன் தமிழர்களின் இதயத்தில் நீங்காத இடம் கொண்டு நிலை பெற்ற கடவுளாகும். தமிழகத்தில் பலர் ‘பரமகுரு’ என்றும் ‘குருநாதன்’ என்றும் முருகனை வணங்கி வருகின்றார்கள். உலகில் பல இடங்களில் முருக வழிபாடு தொன்றுதொட்டு நிகழ்ந்து வருகின்றது. முருக வழிபாடானது தமிழ் மக்களிடையே காணப்பட்ட மிகத் தொன்மையான வழிபாடாகும். சில காலங்களுக்கு முன் தமிழகத்திலே மேற்கொள்ளப்பட்ட புதைபொருள் ஆராய்ச்சிகளின் போது சேவற் சிலைகள், காவடிச் செதில்கள், வேல் என்பன காணப்பட்டதாக தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.காவடி என்றாலே அது முருகனுக்கு மட்டும் உரியது

முருகு" என்ற சொல்லிற்கு அழகு, இளமை என்று பொருள்படும். ஆகவே முருகன் என்றால் அழகன் என்பதாகும். மெல்லின, இடையின, வல்லின மெய் எழுத்துக்களுடன் உ எனும் உயிரெழுத்து ஒவ்வொன்றுடனும் சேர்ந்து முருகு (ம்+உ, ர்+உ, க்+உ - மு ரு கு) என்றானதால், இம்மூன்றும் இச்சா சக்தி, கிரியா சக்தி, ஞான சக்தி இவைகளைக் குறிக்கும்.

தேவர் மூவரின் பெயர்களின் முதலெழுத் துக்கள் சேர்ந்ததேமுருகஎன்ற திருநாமம்.
முகுந்தன்முதிருமால்
ருத்ரன்ருசிவன்
கமலோத்பவன்பிரம்மன்

''முருகன் என்றால் அழகு என்று பொருள். முருகனின் வரலாற்றைக் குறிக்கும் ஆறுபடை தலங்களும் தமிழகத்திலேயே உள்ளன. அவ்வையார், நக்கீரர், அருணகிரிநாதர் போன்ற அருளாளர்களின் தமிழ்ப்பாடல்களை கேட்டு மகிழ்ந்தவர் முருகன். அதனால், அவர் தமிழ்க்கடவுள் என்று போற்றப்படுகிறார்

தமிழ்க் கடவுள் என்பது முருகனையே! மொழிக்கு கடவுளான ஆறுமுகனுக்கு விழிகளோ பன்னிரண்டு. அருந்தமிழுக்கு உயிரெழுத்துக்களும் பன்னிரண்டு! முக்கண் சிவனின் மைந்தனுக்கு மூவாறு கண்கள். முத்தமிழ் மொழியின் மெய்யெ ழுத்துக்களும் மூவாறு (பதினெட்டு) அவை வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என மூவாறாய் பகுக்கப்பட்டுள்ளன. முருகன் கை வேலாயுதம் ஒன்றே போல் தமிழில் ஒரே ஒரு ஆய்த எழுத்தும் உண்டு. பிற மொழி எதிலும் இல்லாத சிறப்பெழுத்து!

இச்சா சக்தி, ஞான சக்தி, கிரியா சக்தி


இச்சா சக்தி, ஞான சக்தி, கிரியா சக்தி

 

இச்சா சக்தி, ஞான சக்தி, கிரியா சக்தி (இச்சை என்றால் விருப்பம், ஞானம் என்றால் அறிவு, கிரியா என்றால் செய்தல்) என்று

முருகனின் வாகனம் மயில்


முருகனின் வாகனம்

முருகனின் வாகனம் மயில்.மயில் ஓங்கார விஸ்வரூபம் .மயில் சுத்த மாயை.மயிலின் வாயில் உள்ள பாம்பு அசுத்த மாயை.மயிலின் காலில் கீழ் பட்டு இருக்கும் பாம்பு பிரகிருதி மாயை எனத் தத்துவ அடிப்படையில் கூறுவர்.இந்திரனே மயிலாக வந்து முருகப் பெருமானின் வாகனமாக முதலில் விளங்கினர்.அடுத்து சூரபன்மனின் உடலின் இரு கூறுகளில் ஒன்று மயிலாகி முருகப்பெருமானின் வாகனமானது.மற்றொன்று சேவலாகி பெருமானின் கொடியானது.

அவர் மயில் மீது அமர்ந்திருக்க, அந்த மயிலோ ஒரு பாம்பின் மீது நின்றுள்ளது. அந்தக் காட்சி, காலத்தைக் குறிக்கின்றது என்பது இந்திய ஐதீகம். அந்தக் காட்சி முருகன் காலத்தைக் கடந்து நின்றாலும் அதைக் தன் கையில் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளார் என்பதைக் குறிக்கின்றது

முருகனுக்கு வாகனமாக மயிலை வைத்திருப்பதற்கு என்ன தத்துவம்


முருகனுக்கு வாகனமாக மயிலை வைத்திருப்பதற்கு என்ன தத்துவம் பின்னனியாக இருக்கிறது ? அந்த மயில், பாம்பை மிதிப்பது போல வைத்திருப்பதன் தத்துவம் என்ன ?

மயிலின் முக்கியமான பண்பு அதன் அழகான தோற்றமும், ஒயிலாக ஆடும் நடனமும்தான். ஆனால் அவை கவர்ச்சியாகத் தோன்றுவதற்கு நீலமயமான வண்ணம்தான் காரணமாக இருக்கிறது. அது, தான் அழகாக ஆடுவதாக நினைக்கும்போது அந்தக் கர்வத்தை அடக்க ஒருவர் அதன் மீது அமர்ந்து கட்டுப்படுத்த வேண்டி இருக்கிறது.

மனிதன் எப்போதும் தன்னைப் பற்றியே எண்ணிக் கர்வப்படுகிறான். தனக்கு அழகான உடம்பு இருப்பதாக நினைக்கிறான். தன்னால் நினைத்துப் திட்டமிடக் கூடிய மனம் இருப்பதாக எண்ணுகிறான். கற்பனை சக்தி மிகுந்த சிந்தனையால் எதையும் திறமையுடன் சாதிக்க முடியும் என்று கருதுகிறான். இதில் ஊறிப்போகும் மனிதனால் தனக்குள் ஆண்டவன் இருப்பதை உணரமுடிவதில்லை. இந்த நிலையிலிருந்து அவன் மாற வேண்டும். அவனுள் இருக்கும் ஆத்மாவே அவனுடைய உண்மையான வடிவம் என்பதை அவன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். கடவுள் அந்தப் பண்பட்ட மனத்தை வாகனமாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இதையே கர்வத்துடன் ஆடும் மயிலின் மீது அமரும் சுப்பிரமணியர் நமக்கு உணர்த்துகிறார்.

மயிலுக்கும் - பாம்புக்கும் பகைமை உண்டு. மயில் பாம்பைக் கொல்லுவதில்லை. ஆனால் மிதித்து அடக்கி வைக்கிறது. அதைப்போல உலக பந்தங்கள், ஆசைகள் எல்லாமே நமக்கு ஓரளவேனும் வாழ்க்கையில் கூடவே இருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. ஆனால் நாம் ஆன்மீக முன்னேற்றம் அடைய வேண்டுமானால், இவற்றை முழுவதுமாக அழிக்காமல் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடக்கி வைக்க வேண்டும். இதையே மயில் காலடியில் மிதித்து அடக்கிவைக்கும் பாம்பு நமக்கு உணர்த்துகிறது.